Parmaklarımıza bakıyorum, tüm insanların parmaklarına....

Parmaklarımızdan parmaklıklar yapmışız ve kendimizi ilk , o parmaklıkların ardına hapsetmişiz...

Göz kapaklarımız zaten,zaten zindan;kapadığımızda zifir...

Can kafesi ,adı üstünde kafes.Yüreği sade korumuyor ki ,cancağızım kuşatıyor da...

O yüzden gözünü aç,parmaklarını özgür bırak,yüreğini uçur...